czwartek, 22 stycznia 2015

Prolog


Czy to nie dziwne?
Nasze pierwsze spotkanie 
Ja stoję w bieliźnie
Ty całkowicie ubrany w moim domu
Wokół moich przyjaciele

Czy to nie dziwne? 
Spotykam cię 
Pierwszy raz o tobie słyszę choć twojego brata znam bardzo długo
Patrze na ciebie ciepło
Stwierdzając, że jesteś ani trochę podobna do nich

Nie wstydzę się, że mnie tak widzisz

Nie mogę uwierzyć że mi nie powiedzieli

Uśmiecham się ciepło
Wydajesz się miły, nawet słodki 
Ale nic o tobie nie wiem 
Wydajesz się inny niż oni
Zdaje mi się?

Odwzajemniam twój uśmiech 
Wyglądasz na bezbronną dziewczynkę
Taka jesteś?
Jesteś inna przynajmniej tak to widze
Na pewno?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz